بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٣
« لبردها ، و فی وردها لصدرها » " .
( دانه را به لانه خود میبرد و آن را در جای مناسبی که فاسد نشود جا
میدهد ، جایی که رطوبت آن را فاسد نکند و حتی آن را میشکافد که سبز نشود
و نروید ) .
باز دانشمندان حشره شناس گفتهاند یک طایفه از مورچگان هستند که دارای
زندگانی اجتماعی منظمی هستند و هر دسته وظیفهای را دارند که باید انجام
دهند . یک دسته کارگرند که دانه جمع میکنند و به لانه میآورند تا در
زمستان سایرین از آن استفاده کنند . برای این منظور ، حجرههایی مخصوص
آسیاب تعبیه کردهاند و در آن حجرهها مورچگان مخصوص دیگری هستند که
دارای فکهای بزرگ و قوی هستند . دانهها را در آنجا آسیاب میکنند و برای
غذای سایرین آماده میسازند .
" « و لو فکرت فی مجاری أکلها و فی علوها و سفلها ، و ما فی الجوف
من شراسیف بطنها ، و ما فی الرأس من عینها و اذنها ، لقضیت من خلقها
عجبا ، و لقیت من وصفها تعبا » " [١] .
و اگر تفکر کنی و مطالعه نمایی در مجاری غذای این حیوان کوچک که چگونه
غذا می خورد و غذا را فرو میبرد و آنها را هم هضم میکند و دفع مینماید ،
اگر شکمش را در نظر بگیری و اینکه چگونه ضلعها و دندهها برای آن جثه
صغیر ساخته شده ، و اگر دستگاه دید و دستگاه شنیدش که در سرش قرار دارد
، اگر در همه اینها دقیق
[١] نهج البلاغه ، خطبه . ٢٢٧