اما تمام علت این نیست . یک علت مهم دیگر هم هست که اثرش از علت‌ اول اگر بیشتر نباشد کمتر نیست . امشب می‌خواهم در اطراف این علت بحث‌ کنم . آن علت این است که اصل عدل در اسلام از طرف عده‌ای از پیشوایان و علمای اسلام بد تفسیر و توضیح داده شد و با آنکه عده دیگری در مقابل آنها مقاومت کردند ، فایده‌ای نکرده و دسته اول پیش بردند . یک قانون خوب و عالی در درجه اول باید خوب تفسیر شود و در درجه دوم‌ باید خوب اجرا و تنفیذ گردد . اگر خوب تفسیر نشود ، فرضا آنها که متصدی‌ اجرا و تنفیذ هستند بخواهند خوب اجرا کنند ، فایده ندارد ، زیرا همانطوری اجرا میکنند که تفسیر شده ، و اگر هم قصد خوب اجرا کردن نداشته‌ باشند برای آنها چه بهتر ، وقتی متصدیان تفسیر قانون ، مطابق با نیات‌ سوء اجرا کنندگان تفسیر کردند ، عملا و نتیجتا خدمتی به آنها کرده‌اند و آنها را از زحمت و دردسر مردم نجات داده‌اند ، خواه آنکه تفسیر کنندگان‌ از اول قصدشان این باشد که به قانون و مردم خیانت کنند ، و یا همچون‌ قصدی نداشته باشد ، فقط روی کج فهمی بد تفسیر کنند . در تفسیر اصل عدل همین طور شد . غالبا و شاید همه کسانی که منکر این‌ اصل در اسلام شدند - به شرحی که عرض خواهم