و معلومات مردم مخالف باشد ، با آشنایی با خودش مخالف نیست ، بلکه‌ خواهد گفت با من آشنا باشید و با غیر من آشنا نباشید . پس اگر منظور اسلام از علم ، خصوص علم دینی باشد باید گفت موافقت اسلام با علم صفر است و نظر اسلام درباره علم منفی است . برای کسی که درست با اسلام و منطق اسلام آشنا باشد جای این احتمال نیست‌ که بگوید نظر اسلام درباره علم منحصرا علوم دینی است . این احتمال فقط از ناحیه طرز عمل مسلمین در قرنهای اخیر که تدریجا دایره معلومات را کوچکتر کردند و معلومات خود را محدود کردند پیدا شده ، و الا آنجا که می‌فرماید " حکمت گمشده مؤمن است پس آن را به چنگ آورید ولو اینکه بخواهید از دست مشرکان بگیرید " ، معنی ندارد که خصوص علوم دینی باشد . مشرک را با علوم دین چکار ؟ در جمله " « اطلبوا العلم و لو بالصین » " ، چین به‌ عنوان دورترین نقطه و یا به اعتبار اینکه در آن ایام یکی از مراکز علم و صنعت جهان بوده یاد شده . قدر مسلم این است که چین نه در آن زمان و نه‌ در زمانهای دیگر مرکز علوم دینی نبوده است . گذشته از همه اینها در متن سخنان رسول اکرم تقیید و تحدید و تفسیر شده‌ که مقصود چه علمی است ، اما نه تحت عنوان اینکه فلان علم باشد یا فلان‌ علم ، بلکه تحت عنوان علم نافع ، علمی که دانستن آن فایده برساند و ندانستن آن ضرر برساند . هر علمی که متضمن فایده و اثری باشد و آن فایده‌ و اثر را اسلام به رسمیت بشناسد یعنی آن اثر را اثر خوب و مفید بداند آن‌ علم از نظر اسلام خوب و مورد توصیه و تشویق است . پس حسابش روشن است . باید دید اسلام چه چیز را فایده و چه چیز را ضرر می‌داند . هر علمی که به منظوری از منظورهای فردی