البته معلوم است که ایمان گرد و قرص و کپسول نیست . اثرش در سلامت‌ جسم و جان وقتی فهمیده می‌شود که انسان بداند که آدم با ایمان ، روحی‌ مطمئن‌تر و اعصابی آرام‌تر و قلبی سالم‌تر دارد ، دائما در فکر نیست کجا را ببرد و کجا را بخورد ، اگر دیگران به نوایی رسیدند از حسادت آتش‌ نمی‌گیرد و حرص و بخل و طمع آتش به جانش نمی افکند ، ناراحتیهای عصبی‌ او را به زخم معده و زخم روده مبتلا نمی سازد ، افراط در شهوت او را ضعیف و ناتوان نمی‌کند ، عمرش طولانی‌تر می‌شود . سلامت تن و سلامت روح بستگی زیادی دارد به ایمان . موضوع افزایش‌ بیماران روانی که بیمارستانها را پر کرده‌اند و دائما رو به افزایش است‌ یکی از مسائل اجتماعی روز به شمار می‌رود . آمار نشان می‌دهد که این‌ بیماریها همه یا بیشتر آنها در میان طبقه‌ای است که از موهبت ایمان به‌ خدا و اعتقاد خالص به مبدأ متعال بی بهره‌اند . منشأ این بیماریهای روانی‌ احساس محرومیتها و مغبونیتهای اجتماعی است ، ایمان حکم داروی پیشگیری‌ را دارد . البته مقصود این نیست که لازمه ایمان این است که باید به همه‌ محرومیتها تن داد و تسلیم شد ، مقصود این است که با وجود ایمان ، محرومیتها انسان را از پا در نمی‌آورد ، تعادل او را محفوظ نگه می‌دارد .

انطباق با محیط

اثر دیگر ایمان ، ایجاد تعادل و هماهنگی بین فرد و جامعه است . اصلی‌ در زیست شناسی است که می‌گوید شرط ادامه حیات