بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٧

چیز را : یکی بی عقلی و یکی بی ایمانی . آنجا که دین و ایمان نیست‌ امنیت نیست ، به آدم بی ایمان در هیچ چیز نمی شود اعتماد و اطمینان کرد . آنجا که امنیت و اعتماد و اطمینان نیست زندگی گوارا نیست ، دائما نگرانی است ، خوف است ، اضطراب و دلهره است ، آدمی همیشه باید مواظب خود باشد که از ناحیه همان دوستان خود خیانت نبیند . اما آنجا که‌ عقل نیست حیات و زندگی نیست ، مردگی است ، باید به حساب مردگان به‌ حساب آورد .
به طور کلی ما در صفات اخلاقی آن اندازه تقوا و عفت و امانت می‌خواهیم‌ که حتی در نهانخانه‌ها و سر السرهم حافظ بشر باشد ، عدالت به زیر دستان‌ حتی در حال قدرت و توانایی می‌خواهیم ، شجاعت و شهامت در مقابل زور می‌خواهیم ، استقامت و پایداری می‌خواهیم ، قطع اعتماد به غیر و تکیه به‌ خود و باطن ذات خود می‌خواهیم ، صفا و صمیمیت و محبت می‌خواهیم . همه‌ اینها یا فقط در پرتو ایمان دینی پیدا می‌شود .

سلامت جسم و جان