بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٥

( خداوند اهل ایمان را بر سخن حق و درست برای همیشه ثابت و پا برجا و تزلزل ناپذیر نگه می‌دارد در دنیا و آخرت ) .
ایضا راجع به بی ایمانی می‌گوید : " « أرأیت الذی یکذب بالدین ٠ فذلک الذی یدع الیتیم ٠ و لا یحض علی‌ طعام المسکین »" [١] ( آیا دیدی آن کس را که دین را دروغ می‌داند ؟ او همان کس است که با بیرحمی یتیم را از خود طرد می‌کند ) .
عنایتی ندارد به اینکه فقرا سیر بشوند ، دیگران را به سیر کردن گرسنگان‌ و بینوایان وادار نمی کند . می‌خواهد بفرماید آن که پشت به دین کرده به‌ همه فضیلتها پشت کرده است ، آن که عاطفه دینی و ایمانی را که مبنا و اساس و پشتوانه و منطق انسانیت است از دست داده ، انسانیت و عواطف‌ انسانی را از دست داده است .
امور معنوی مطلقا مستلزم تحمل یک نوع محرومیت مادی است . تا یک‌ مبنا و اساس درستی در کار نباشد بشر بی جهت تحمل محرومیت نمی کند .
طبیعی‌ترین محصول افکار مادی ، اخلاق مادی یعنی اخلاق مبتنی بر خود پرستی و منفعت پرستی است .
این فرمان که : " « کونوا قوامین بالقسط شهداء لله و لو علی أنفسکم أو الوالدین و اعقربین »" [٢] .