بیست گفتار - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥١
درباره حقوق و حظوظ و بهرههای خود میکند ، ایستادگیهایی که در برابر متجاوزین به حقوق خود میکند ، فکرهایی که درباره حقوق میکند ، کتابهایی که در این زمینه مینگارد ، تلاشهای فکریای که میکند و فلسفههایی که به وجود میآورد همه و همه شؤون و مظاهر رزاقیت خداوند و تجلیات " « و ما من دابة فی اعرضإلا علی الله رزقها »" است . اگر نبود این حقیقت که " « و ما من دابة فی اعرضإلا علی الله رزقها " اگر این کفالت و ضمانت در این نظام نبود ، نه میلی بود و نه غریزهای ، نه قوه جذبی بود و نه دفعی و نه هضمی ، نه لذتی و نه شیرینی ای و نه تلخی ای ، نه گیاه ریشهها در زمین داشت و نه حیوان و انسان جهازات هضم و جذب و دفع و تغذی داشتند ، و نه انسان علاقهای به حفظ حقوق خود داشت ، و نه در این زمینه از طرف دین دستورها رسیده بود ، و نه انسان در این باره میاندیشید و فکر میکرد و کتاب مینوشت و فلسفه به وجود میآورد . همه این شورها و نشاط ها و فعالیتها و جنبشها از اسم " یا مدبر " و " یا رزاق " او پیدا شده است که این نظم را با این شکل و این ترتیب به وجود آورده است . اگر رزاقیت خداوند نبود هیچ یک از اینها نبود و اگر اینها نبود دیگر گیاهی نبود ، حیوانی نبود ، انسانی نبود ، بلکه هیچ موجودی نبود ، زیرا رزق و روزی به معنی اعم ، چیزی جز مددگیری موجودات از موجودات دیگر ، و در نهایت مددگیری همه از خداوند ، نیست و هر موجودی در هر مقامی هست آنا فانا احتیاج به مددگیری دارد . پس نباید گفت با اینکه خداوند متعهد و متکفل ارزاق و سهمیههاست ما نباید در این مسائل فکر کنیم . زیرا با بیانی که عرض شد فکر و اندیشه و تلاش ما به موجب رزاقیت خداوند است ،