مادر که فکر و عقلشان در سطحی بالاتر است نوع دیگر فکر می‌کنند و نوعی‌ دیگر محبت دارند . آنها از این جور محرومیتها و کم و زیادها رنج نمی‌برند ، از اینکه میوه و شیرینی و غذا به آنها نرسد یا کمتر برسد ناراحت‌ نمی‌شوند ، احساس حقارت نمی‌کنند .
در اجتماع هم عینا همین طور است . افراد استثنایی که پدر امت‌اند تحت‌ تأثیر محرومیتها واقع نمی‌گردند ، مظلومیت و محرومیت در آنها تأثیر ندارد ، در عین مظلومیت و محرومیت ، مثل همان پدری که همیشه خیر فرزندان خودش را می‌خواهد باز آنها خیر امت را می‌خواهند .
رسول اکرم ( ص ) در احد در حالی که سنگ به پیشانی مبارکش زده بودند ، دندانش را شکسته بودند ، دست به دعا برداشته و می‌گفت : " « اللهم اهد قومی فانهم لا یعلمون » " [١] خدایا قوم من را هدایت کن و آنها را ببخش که آنها جاهل‌اند .
علی مرتضی ( ع ) در موضوع فدک می‌فرماید : " « فشحت علیها نفوس قوم و سخت عنها نفوس قوم آخرین . . . و ما أصنع بفدک و غیر فدک ، و النفس مظانها فی غد جدث ، تنقطع فی ظلمته‌ آثارها » " [٢] .

آن که رست از جهان فدک چه کند

آن که جست از جهت فلک چه کند

[١] مناقب ابن شهرآشوب ، ج ١ ، ص . ١٩٢ [٢] نهج البلاغة ، نامه ٤٥ : گروهی در آن طمع بستند و گروهی زهد ورزیدند ، و من با فدک و یا غیر فدک چه کنم در حالی که فردا این بدن جایگاهش گور است و در آن تاریکی‌ آثارش از هم گسیخته گردد .