مقصود آن می‌بود با صیغه مضارع نمی‌آمد که " « و لا یستثنون »" ، مثلا باید گفته می‌شد : " و ما استثنوا " و " ان‌شاالله " نگفتند ، یعنی‌ آن‌وقت عطف به " « اقسموا »" می‌شد نه عطف به " « یصرمنها »" . به‌ عبارت دیگر اگر به معنای " ان شاالله " گفتن می‌بود ، عطف به " « اقسموا »" بود و باید ماضی آورده می‌شد ، ولی چون مضارع آورده شده‌ علی‌الظاهر عطف به " « یصرمنها »" است . پس معنای آیه این است : قسم خوردند که صبح بسیار زود ، هنوز که کسی خبردار نشده ، میوه‌های باغ را بچینند و هیچ چیزی هم جدا نکنند . " « فطاف علیها طائف من ربک »" گذشت بر آن باغ عبورکننده‌ای از جانب پروردگار تو ، یعنی این را خدا فرستاده بود ، یک وسیله الهی بود ، یک تسبیب الهی بود ، یک نوع سبب‌سازی الهی بود . آن عبورکننده الهی ( که قرآن اسمش را نمی‌برد که چه بود و از چه نوع بود ) در وقتی آمد که‌ آنها خواب بودند ، یعنی شب که اینها خواب بودند کار را یکسره کرد . " « فاصبحت کالصریم »" این باغ گردید ( اصبح به معنی " گردید " است‌ ولی گردیدن در صبح را می‌گویند " اصبح " ، گردیدن در شام را می‌گویند " امسی " . اصبح یعنی صبح چنین شد ) این باغ داخل صبح شد درحالی‌که درست‌ به شکل یک صریم یعنی یک باغ چیده شده درآمده بود ، کاملا چیده بودند و چیزی باقی نمانده بود . آنجا هم کلمه " « لیصرمنها »" بود . " صرم " در آنجا به همان معنای چیدن و قطع کردن میوه از درخت و از بن خودش است‌ . اینجا هم کلمه " صریم " را آورده است . اگر ما " کالصریم " را به‌ همین معنا بگیریم که ظاهرش هم همین است معنایش این است که آن آفت‌ هرچه بود و هر که بود در همین حد بود که از تمام میوه‌های باغ که اینها برای خودشان چطور حدس می‌زدند