دیگر جای نگهداری‌اش نیست ، در اینجا باید خود و خاندان خود را در وقایه‌ قرار بدهید ، یعنی در اینجا خودتان و خاندان خودتان را طوری بسازید که‌ نتیجه‌اش جلوگیری از سقوط در آتش جهنم است . اینجا یکی دو مطلب است که باید عرض کنیم . یک مطلب این است که‌ قرآن در اینجا و در یک جای دیگر که در سوره بقره است ، این تعبیر را کرده است که آتش جهنم مایه‌اش ، آتش‌گیره‌اش مردم‌اند . ( حال کلمه " آتش‌گیره " صحیح باشد یا خیر ، من نمی‌دانم ، من توضیح می‌دهم تا مطلب‌ معلوم شود . ) در دنیا اگر بخواهند انسانی را آتش بزنند ، انسان که آتش‌ نمی‌گیرد ، باید یک ماده قابل احتراق دیگری در کار باشد ، لااقل روی‌ لباسش بنزین یا ماده قابل احتراق دیگری بریزند که وقتی آن ماده محترق‌ می‌شود ، این هم به تبع آن محترق بشود ، یعنی این یک امری است که باید چیز دیگر فی حد ذاته قابل احتراق باشد که این به تبع آن محترق بشود . راجع به ماهیت جهنم ، قرآن این مطلب را بیان می‌کند که اشتباه نکنید ، خیال نکنید که خدا آنجا آتشهایی از ماده‌های دیگر تهیه کرده است ( مثل‌ تنوری از آتش که کنده‌ای ، هیزمی ، چیزی قبلا آتش می‌زنند و آن را محترق‌ می‌کنند ) بعد انسانی را در آنجا می‌اندازند . قضیه چیز دیگر است ، قضیه‌ این است که اصلا آن چیزی که محترق و ماده اصلی احتراق است خود انسان‌ است ، یعنی در آنجا آتشی از بیرون وجود انسان وجود ندارد ، تمام آتشها زاییده وجود خود انسان است .

تجسم اعمال

همین‌طور که بعضی مفسرین از جمله آقای طباطبایی سلمه‌الله فرموده‌اند ، این آیه جز آیاتی است ( که دلالت بر تجسم اعمال می‌کند