کرد که اشتباه کرده است و به درگاه الهی توبه و بازگشت کرد ، که اینجا به تعبیر " « لولا ان تدارکه نعمه من ربه »" آمده است : اگر نبود که‌ نعمت توفیق الهی ، نعمت توبه ، نعمت الهی شامل حالش شده بود ، در یک‌ بیابان قفری پرت می‌شد با بدبختی . " « فاصبر لحکم ربک »" صابر باش‌ برای حکم پروردگار خودت . " « و لا تکن کصاحب الحوت »" مانند یار ماهی ( یونس ) مباش " « اذ نادی و هو مکظوم » " آن وقتی که فریاد می‌کرد در حالی که در خشم فرو رفته بود . ( شاید مقصود آن وقتی است که‌ ندا می‌کرد ، از خدا می‌خواست که مردم را عذاب کند ، نه آن وقتی که ندا می‌کرد ، برای خودش عذرخواهی می‌کرد. ) " « لو لا ان تدارکه نعمه من ربه "اگر نعمت توبه تدارک و جبران نکرده بود "« لنبذ بالعراء و هو مذموم‌ "به این ماهی دستور می‌رسید که او را در بیابان قفر بی‌سقف بی‌سایبان پرت‌ کن در حالی که مذموم درگاه پروردگار است . ولی او با توبه خود اشتباه‌ خودش را جبران کرد ، خدای متعال هم از او پذیرفت . " « فاجتبیه ربه‌ فجعله من الصالحین »" خدا او را اختیار و انتخاب کرد و برگزید و او را از صالحان قرار داد ، بنابراین جبران شد . آخرین آیه این سوره آیه معروف است:« و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک‌ بابصارهم لما سمعوا الذکر و یقولون انه لمجنون ». ترجمه آیه این است : و نزدیک است که این کافران تو را با چشمهای خود بلغزانند ، آن وقتی که‌ آیات قرآن را می‌شنوند ، و اینها می‌گویند که او ( یعنی تو ) یک دیوانه و جن‌زده است . البته در اینجا مقصود این است که اگر یک جنبه‌های غیرعادی‌ در این می‌بینید، اینها الهامات و القائاتی است که شیاطین به او می‌کنند، لهذا بعد می‌فرماید : " « و ما هو الا ذکر للعالمین »" خیر ، اینها جز ذکری و تذکری و تنبهی و القائی که از ناحیه پروردگار برای