پاها کشف می‌شود . این جمله در زبان عربی همین‌طور که کشاف و دیگران‌ گفته‌اند کنایه است ، یعنی روزی که کار در نهایت درجه شدت پیدا می‌کند . مثل آنچه ما می‌گوییم " آن روزی که پاچه‌ها را باید بالا زد " که وقتی‌ انسان پاچه را بالا می‌زند ساق پا معلوم است . آن روزی که پاچه‌های پاها باید بالا زده شود ، کنایه از این است : روزی که هر کسی جز با نیروی عمل‌ خودش کاری نمی‌تواند انجام دهد ، روزی که این خیالات و اوهام باید دور ریخته شود .

قیامت ، نتیجه ملکات انسان

و در آن روز مردم خوانده می‌شوند به سجده کردن ولی اینها دیگر قدرت‌ سجده‌کردن ندارند . مکرر گفته‌ایم آنچه در قیامت ظهور می‌کند نتیجه ملکاتی‌ است که انسانها در دنیا کسب می‌کنند ، با این تفاوت که ملکاتی که انسان‌ در دنیا کسب می‌کند اگرچه عمل به خلافش خیلی دشوار است ولی انسان تا در دنیا هست باز امکان اینکه برخلاف ملکات خودش عمل کند برایش وجود دارد ، چون دار ، دار عمل است ، دار قوه و استعداد است ، دار فعلیت محض‌ نیست . به هر اندازه که ملکات خوب انسان در این دنیا فعلیت پیدا کند امکان اینکه کار بد از انسان سر بزند ضعیفتر است ولی امر ناممکنی نیست‌ . آن عادلترین عادلها هم امکان اینکه یک معصیت از او سر بزند هست . فقط مقام عصمت یک مقام بالاتری است که دیگر روی آن نمی‌شود حرف زد و الا عادلترین عادلها هم امکان لغزش در آنها هست .