کلمه " « بیده الملک » " معنایش این است که همه ملکها و همه‌ قدرتها و همه اقتدارها در قبضه اوست ، دراختیار اوست ، در دست اوست ، یعنی هیچ قدرت مستقلی در عالم وجود ندارد که در قبال قدرت الهی شمرده‌ شود . در باب ملک و قدرت ، دو جور انسان می‌تواند سخن بگوید ، بلکه سه جور . یکی اینکه انسان بگوید : هیچ موجودی دارای هیچ قدرتی به هیچ نحو نیست‌ . اساسا هیچ موجودی قدرتی ندارد ، یعنی خیال کند که نظام عالم فقط یک‌ نمایش بی‌اساس است ، که این نظریه اشاعره بوده است . نظریه دیگر این است که خدا از خود قدرتی دارد ، هر موجودی هم برای‌ خودش قدرتی دارد که این قدرتها در مقابل قدرت خداوند استقلال دارند . سوم این است که هر موجودی در حد و اندازه خود از قدرتی برخوردار است‌ ، ولی او و قدرتش در قبضه قدرت الهی است که این " امر بین امرین " در تکوینیات است . " « بیده الملک »" یعنی تمام قدرتها در قبضه‌ قدرت او و در اختیار اوست و تنها در قبضه قدرت اوست یعنی در مقابل او هیچ قدرت مستقلی وجود ندارد .

معنی " تبارک "

و اما جمله اول که " « تبارک »" است . تبارک از همان ماده‌ای است‌ که ماده برکت است . برکت ، فزونی خیر است . آنجایی که خیری وجود دارد ، وقتی می‌گوییم که برکتی در اینجا هست ، یعنی این خیر فزونی گرفته است‌ . اگر می‌گویند عمر فلان‌کس برکت دارد ، مال فلان‌کس