اندام هر کسی برای او مثل پوست گردوست ، قشری است که بر روی حقیقت او قرار دارد . آدمیت انسان به عقل و روح انسان است . اگر کسی از نظر اندام خیلی هم کامل و رشید و سالم باشد اما روحی ، عقلی ، فکری در درون‌ نداشته باشد مثل بادامی است که پوست خوبی دارد ولی وقتی بشکنید می‌بینید پوک است . " « یا اولی الالباب »" ای مغزدارها ، ای انسانهایی که‌ پوک نیستید . " ا لذین امنوا " ای عقل‌دارهایی که ایمان آورده‌اید .
نگفت ای عقل‌دارها . ما عقل‌دارهایی داریم که متاسفانه این یک بال را دارند ایمان ندارند، و ایمان‌دارهایی داریم که عقل ندارند. این خیلی تعبیر عجیبی است : " « یا اولی الالباب الذین امنوا »" ای عقل‌دارهایی که با ایمان هم هستید ، ای صاحبان این دو مزیت عالی ، ای صاحبان عقل و ایمان .
در بعضی آیات دیگر هست : « و قال الذین اوتوا العلم و الایمان ». اینجا کلمه عقل و ایمان آمده است .
" « قد انزل الله الیکم ذکرا رسولا یتلوا علیکم »" خدا فرود آورده‌ است به سوی شما ذکری رسولی . این آیه از آن آیاتی است که در دو کلمه‌اش‌ باید دقت کرد . خود آیه اینچنین دلالت می‌کند که ما پیامبر را به سوی شما فرود آورده‌ایم و خود پیامبر ذکر است . اینجا راجع به دو کلمه‌اش باید دقت کرد . یکی اینکه " ما فرود آورده‌ایم " یعنی چه ؟ اگر بگویند قرآن‌ را فرود آورده‌ایم ، درست است ، که مکرر هم خود قرآن فرموده : " « انا انزلناه فی لیله القدر »" [١] ولی پیامبر را فرود آورده‌ایم یعنی چه ؟ جواب این سوال واضح است . مکرر در آیات دیگر عرض کرده‌ایم ، اغلب‌ خیال می‌کنند فرود آوردن یعنی از یک مکان بالایی ، از یک کره بالا مثلا

[١] قدر / [١]