جریانی که میان پیغمبر اکرم و بعضی از زنهای ایشان واقع شده است . آنچه‌ که از قرآن فهمیده می‌شود و خیلی جهاتش را تاریخ بیان کرده است و قسمتهای کوچکی از آن هم هست که از نظر تاریخ خیلی روشن نیست این است‌ که پیغمبر اکرم یک چیزی را که بر خودش حلال بوده است ، بر خود به موجب‌ یک قسم حرام کرده است . این فی حد ذاته یک کار جایزی است . جز چیزهایی که ما داریم عهد و نذر و قسم است ، یعنی انسان به موجب یک نذر می‌تواند چیزی را بر خود واجب یا حرام کند ، که در باب نذر به شرط رجحان‌ می‌شود این کار را کرد ، یا یک امر مباح یا مستحب را می‌تواند به موجب‌ یک قسم بر خودش واجب کند ، یا یک مکروه را بر خودش حرام کند و یا یک مباح را بر خودش حرام کند . مثلا آدمی سیگار می‌کشد ، مرتب تصمیم‌ می‌گیرد که سیگار نکشد ، نمی‌تواند ، بعد قسم می‌خورد که برای مدت موقت یا برای همیشه سیگار نکشم . همین‌قدر که قسم خورد ، دیگر کشیدن سیگار بر او حرام می‌شود ، یعنی اگر بخواهد بکشد باید کفاره بدهد ، با یک تفاوت‌ مختصری که در فقه میان نذر و عهد و قسم مطرح است .

مفاد آیات

به هر حال یکی از مسائلی که در فقه مطرح است این مساله است که انسان‌ با قسم می‌تواند مستحبی یا مباحی را بر خود واجب کند ، مکروهی یا مباحی‌ را بر خود حرام کند . آیه همین‌قدر نشان می‌دهد که پیغمبر اکرم یک امری را که بر او حلال و مباح بود به موجب قسم بر خودش حرام کرد و این کار را برای جلب رضای بعضی از زنهای