آشنایی با قرآن 8 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٢
نیست ، خیلی در ته دلش ممنون است که خدا او را واسطه قرار داده است ، حالتش حالت کسی است که یک نفر دیگر [ صدقه را ] به دست او داده میگوید : آقا این را تو بده . این دیگر برای خودش شخصیتی قائل نیست ، فقط این امتنان را دارد که من وسیله قرار گرفتم . خدا را شکر میکند که وسیله چنین کاری قرار گرفته است . چرا صدقه سر و مخفی اجرش بیشتر است از صدقه علنی ؟ برای اینکه صدقه سر از نظر کیفیت بالاتر است ، یعنی انسان به اصطلاح معروف یک دستش میدهد دست دیگرش آگاه نمیشود ، و حتی خود طرف متوجه نمیشود که چه کسی به او داده است . ما در اخبار ائمه اطهار داریم که افرادی بودند از خاندان خودشان بنیهاشم که ائمه اگر مستقیم میخواستند به آنها کمک کنند بسا بود احساس حقارت میکردند ، ائمه به افراد دیگری [ مساعده ] میدادند و به آنها میسپردند که تو از طرف خودت بده و اسم ما را نبر ، نفهمند از طرف ماست . گاهی اتفاق میافتاد که آنها گله میکردند ، میگفتند : شما بیگانهها به ما میرسید ، ولی این پسرعموهای ما به ما رسیدگی نمیکنند . اینها همه به کیفیت عمل ، به جنبه " اصوب عملا " و به جنبه " « احسن عملا » " برمیگردد . این مسالهای که عرض کردم مساله منت است . ما در دعای " مکارمالاخلاق " میخوانیم که : « " و اجر للناس علی یدی الخیر و لا تمحقه بالمن " » خدایا برای مردم به دست من خیر را جاری کن ، اما اثر آن را با منت گذاشتن من از بین نبر ، یعنی خیری که به دست من جاری بشود ولی توام با یک منت گذاشتن باشد از بین رفته است .