این است که کار علی علیه‌السلام در مبارزاتش صد درجه از کار پیغمبر مشکلتر است ، چون علی می‌خواهد با کفری مبارزه کند که لباس اسلام به تن‌ کرده است و پیغمبر با کفری مبارزه می‌کند که لباس کفر به تن کرده است ، علی با کفری مبارزه می‌کند در زیر شعارهای ایمان و اسلام ، و پیغمبر با کفری مبارزه می‌کند در زیر شعارهای کفر . این است که کار خیلی مشکلتر و دشوارتر است . بنابراین علی که مبارزه می‌کرد همان مبارزه‌ای بود که پیغمبر می‌کرد . " « یا ایها النبی » " اختصاص به پیغمبر و زمان خود پیغمبر که ندارد . پیغمبر که رحلت فرمود دستورهای قرآن منسوخ نشد . اینجا اگر مخاطب‌ پیغمبر است ، به اعتبار این است که پیغمبر ولی امر مسلمین است ، فردا که ولی امر مسلمین شخص دیگر است ، همین دستوری که خطاب به پیغمبر است‌ او باید اجرا کند . اگر قرآن همیشه می‌گفت : « جاهد الکفار »، برای آن‌ کسی که بعد از پیغمبر می‌آید مجوزی برای جهاد با منافقین نبود ، چون‌ منافقین کافر شمرده نمی‌شوند و به ظاهر مسلمان هستند . ولی وقتی که‌ می‌فرماید : « جاهد الکفار و المنافقین »، مشکل برای همیشه حل می‌شود . " « و اغلظ علیهم »" و بر آنها سخت بگیر ، با آنها مدارا نکن ، که‌ خطر اینها خطر عظیم است . این موضوع ، هم در مورد کفار است و هم در مورد منافقین .

افرادی که امر بر آنها مشتبه شده است

بعد می‌فرماید : " « و ماویهم جهنم و بئس المصیر »" جایگاهشان جهنم‌ است ، و جهنم بد گردیدن‌گاهی است . اشاره به یک نکته علاوه‌ای است‌