" « و هو اللطیف الخبیر »" و اوست لطیف [ آگاه . ] [١] کلمه " لطیف " در قرآن مکرر استعمال شده است و در موارد مختلف معانی مختلف‌ دارد ، ولی ریشه همه معانی یک چیز است . به طورکلی لطافت یک چیز عبارت است از نوعی صفت در شی‌ء که حس ظاهر به طور آشکار آن را درک‌ نمی‌کند ، یک دقت و ذوق و بینشی می‌خواهد که انسان بتواند آن را درک کند . مثلا می‌گوییم لطافتی که در شعر حافظ هست یک امر محسوس نیست ، یعنی‌ یک کلمه در این شعر نیست که اسم این کلمه لطافت این شعر باشد ، یک‌ صفت است ، اما یک صفت خیلی دقیق و ظریف که یک حس و یک ذوق خیلی‌ عالی آن را درک می‌کند . در حدیث است راجع به قرآن که می‌فرماید : " القر ان عبارات و اشارات و لطائف و حقائق " قرآن چهار چیز در طول‌ یکدیگر است : عبارات ، یعنی همین الفاظ . الفاظ قرآن را همه مردم‌ می‌شنوند . معانی ظاهری این الفاظ یعنی ترجمه تحت‌اللفظی آنها را هم هر کسی می‌تواند درک کند ، اما قرآن گذشته از آن ترجمه تحت‌اللفظی کلمات ، یک اشاراتی دارد که انسان باید فکرش دقیقتر باشد تا اشارات قرآنی را درک کند ، و این ماورای عبارات است . از اشارات ، دقیقتر چیزهایی‌ است که به تعبیر حدیث لطایف است . لطایف حتی از اشارات هم دقیقتر است ، یعنی ذهن باید خیلی دقیق و صاف باشد و بلکه باید پاک و نورانی‌ باشد که آن لطایف را از قرآن درک کند . آنگاه در پشت لطایف حقایق‌ است . پس مقصود از لطافت چنین چیزی است. لطیف یک معنایش این است:

[١] [ چند ثانیه‌ای از مطالب روی نوار ضبط نشده است . ]