آشنایی با قرآن 8 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٦
دستگاه جز میبینید . در آنجا چرخها ، تسمهها ، انواع لولهها و انواع موتورها میبینید . مسلم اگر انسان یک دستگاه را به تنهایی نگاه کند ، میبیند مثلا تسمهای دور چرخهایی دارد میچرخد ، دائم میرود به نقطه اول و برمیگردد . انسان این را به تنهایی ببیند میگوید چهکار بیهودهای ! چرا برمیگردد سر جای اول ؟ ! ولی وقتی که این را در مجموعش حساب کند که همه اینها جز یک دستگاه هستند و یک هدف کلی را هدفی که به همه اینها مربوط میشود و به هیچ کدام هم به تنهایی مربوط نیست تعقیب میکنند ، آنوقت قهرا معنی خاصی پیدا میکند . کسانی که شب برای شبخیزی و عبادت بلند میشوند ، وقتی میآیند بیرون برای مثلا تجدید وضو و میرسند زیر آسمان ، سنت است که این آیات سوره آل عمران را بخوانند : « ان فی خلق السموات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لایات لاولی الالباب . الذین یذکرون الله قیاما و قعودا و علی جنوبهم و یتفکرون فی خلق السموات و الارض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک فقنا عذاب النار »[١] . در خلقت این آسمانها و زمین و در این آمد و شد شب و روز نشانههاست، اما برای صاحبان مغز، فکر، عقل ( اینجا قرآن مطالبه عقل و فکر میکند، میگوید که این نشانهها را درک کنید ، ظاهربین نباشید ، اینها را به عنوان نشانههایی برای حقیقت درک کنید ، یعنی اینها
[١] آل عمران / ١٩٠ و . ١٩١