( این دفعه عطف به ماسبق می‌کند ) اگر تقوای الهی را پیشه کنید ، تقوا آن‌ بی‌تقواییها و گناهان گذشته شما را محو می‌کند . تقوا نه تنها نگهداری است‌ ، شستشو هم هست . تقوا شستشوی گذشته هم هست ، پس تقوا پیشه کنید تا آلودگیهای گذشته شما شستشو بشود و از بین برود . هر کسی که تقوای الهی را پیشه کند خداوند از ناحیه او گناهان او را جبران می‌کند ، این تقوای فعلی‌ کفاره آلودگیهای گذشته می‌شود " « و یعظم له اجرا »" اجر را یا اجری را برای او عظیم می‌کند ، خدای متعال اجر عظیم به او می‌دهد . پاداشهای گذشته‌ که در مورد تقوا بود ، به زندگی این دنیا مربوط می‌شد ( البته زندگی این‌ دنیا مقدمه زندگی آخرت است ، به همدیگر مربوط است ) : « و من یتق الله‌ یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لایحتسب ، و من یتق الله یجعل له من امره‌ یسرا ». اینجا بیشتر جنبه اخروی دارد : کسی که تقوای الهی داشته باشد ، گناهانش شستشو می‌شود ، وارد به پروردگار می‌شود درحالی‌که از گناهان گذشته‌ پاک شده است . هر کسی که تقوای الهی داشته باشد خداوند اجر او را ( که‌ قدر مسلم اجر اخروی است ، شاید اجر دنیوی را هم شامل شود ) عظیم‌ می‌گرداند .

نحوه زندگی زن در مدت عده و فلسفه آن

عرض کردیم این تقواها را در لابلای مسائل مربوط به طلاق و روابط زوجیت‌ بیان می‌کند ، دو مرتبه سراغ همان مطلب می‌رود : « اسکنوهن من حیث سکنتم‌ من وجدکم و لا تضاروهن لتضیقوا علیهن و ان کن اولات حمل فانفقوا علیهن حتی‌ یضعن حملهن فان ارضعن لکم فاتوهن اجورهن و اتمروا بینکم بمعروف و ان‌ تعاسرتم فسترضع له اخری ».