عالم هست ، آیا همه قدرتها ، اقتدارها ، سلطه‌ها در یک نقطه متمرکز است‌ یا متمرکز نیست ؟ که اگر در یک نقطه متمرکز باشد ، آن نقطه همان دست‌ قدرت الهی است . فرمود : " « تبارک الذی بیده الملک »" تمام‌ اقتدارها و سلطه‌ها در نهایت امر در دست او متمرکز است . به تعبیر دیگر که در نهج‌البلاغه آمده است ، زمام همه امور به دست اوست ، مهار همه‌ امور در دست اوست ، و خیال نکنید که یک وقتی چنین امکانی وجود داشته‌ باشد که زمام العیاذبالله از دست خدا بیرون برود ، این امر امکان‌پذیر نیست و جز محالات عالم است . در آیه بعد فلسفه موت و حیات را بیان کرد ، این مرگ و زندگی چه‌ فلسفه‌ای دارد ؟ این آمدن و رفتن ما انسانها برای چیست ؟ فرمود : برای‌ حسن عمل ، یعنی آنچه که در این بوته آزمایش هدف اولی و مقصد اولی است‌ ، این است که انسانها برسند به حسن عمل . نفرمود : به عمل ، نفرمود به‌ کثرت عمل ، فرمود : به مرحله " احسن عملا " ، که اینها را توضیح دادیم‌ و تشریح کردیم . این آیه که آیه سوم است ، توصیف دیگری است از خدا . در آیه دوم‌ فرمود : خداست که نظام مرگ و زندگی را آفریده است ، به آن غرض و برای‌ آن مقصد ، بعد اشاره‌ای به اشیا دیگر ، تقریبا می‌شود گفت به کل عالم‌ خلقت و طبیعت می‌کند ، می‌فرماید : " « الذی خلق سبع سموات طباقا » " آن خدایی که ملک و اقتدارها در ید قدرت اوست و زمام امور در دست‌ اوست ، همان است که هفت آسمان ، هفت سما آفریده است ، هفت سمائی که‌ طباق هستند ، یعنی بعضی بر بعض دیگر [ احاطه دارند ، ] متطابق و طبقه به‌ طبقه‌اند ، طبقات هفتگانه آسمانها را آفرید . بعد ، از خصوص خلقت‌ طبقات هفتگانه آسمانها صرف‌نظر می‌کند ،