را از خودش ببرد ، یعنی انسان تا در دنیا هست رابطه قطع‌شدنی و بریدنی‌ هست ، که رابطه عمل بد را بریدن همان است که اسمش " توبه " است . دنیا دار عمل است ، در این دار عمل انسان می‌تواند با یک شستشو ، با یک‌ نوع عمل جراحی روحی اعمال سیئه را از خودش ببرد و دور کند و دور بریزد . اما آخرت ، دیگر دار عمل نیست و لهذا در اینجا می‌فرماید : امروز عذر مجویید ، که درواقع این جمله به چند جمله تحلیل می‌شود . قرآن را انسان باید بخواند و آن تحلیلهایش را دربیاورد ، یک جمله به‌ جای چند جمله می‌گوید ، آن جمله‌هایی که در زیر پنهان است. " « لا تعتذروا الیوم »" عذر مجویید امروز. اینجا چند جمله در تقدیر است که با "انما تجزون " همه آنها را یکجا بیان کرده است. عذر مجویید که پذیرفته نمی‌شود ، چرا ؟ آیا قابل پذیرش است و خدا امساک می‌کند ؟ نه . پس چرا پذیرفته‌ نمی‌شود ؟ قابل پذیرش نیست. چرا قابل پذیرش نیست ؟ چون کیفر اینجا خود اعمال است ، چیز دیگری نیست .

توبه

حال رابطه آیات را ببینید . بعد می‌فرماید : " « یا ایها الذین امنوا توبوا الی الله توبه نصوحا » " ای اهل ایمان به سوی خدای متعال تائب‌ شوید ، توبه کنید ، آنهم توبه نصوح . قبل از این آیه این آیه را ذکر کرد که در قیامت مردمی می‌خواهند عذر بجویند ، اظهار ندامت و پشیمانی و بازگشت کنند ، به آنها می‌گویند اینجا عذر نجویید که فایده‌پذیر نیست . یکدفعه حساب آخرت را رها می‌کند می‌آید [ سراغ ] دنیا : پس ای اهل ایمان‌ قبل از آنکه در آنجا عذرخواهی کنید و عذرتان پذیرفته نشود ، در جایی‌