بسپار ، و یک وقت می‌گویید که آقا جلوی سقوط فرزندت را بگیر ، فرزندت‌ را از سقوط حفظ کن . هر دو یک معنا می‌دهد و هر دو یک منظور است . مقصود این نیست که لحظه‌ای که می‌خواهد سقوط کند دستش را بگیر که سقوط نکند ، مقصود این است که کاری بکن که منجر به سقوط او نشود . و این‌ تعبیر دوم ابلغ و رساتر است ، چون دو مطلب به جای یک مطلب گفته شده‌ است . معمولا در فصاحت و بلاغت این‌طور است که انسان یک جمله می‌گوید به‌ جای دو یا سه جمله ، یعنی از آن یک جمله دو یا سه جمله فهمیده می‌شود . یک وقت انسان به این تعبیر می‌گوید که آقا خاندانت را تربیت کن برای‌ اینکه جلوی سقوط آنها را در آینده بگیری ( این دو جمله است ) و یک وقت‌ می‌گوید که جلوی سقوط آنها را بگیر . با اینکه گفته جلوی سقوط آنها را بگیر ، ضمنا گفته است پس آنها را تعلیم و تربیت کن ، تادیبشان کن تا مانع سقوطشان بشوی . قرآن کریم در اینجا چنین تعبیری را دارد . ولی در این تعبیر آن نهایت‌ را در نظر گرفته است که منجر به سعادت ابدی یا شقاوت ابدی می‌شود . به‌ این تعبیر می‌فرماید که " « یا ایها الذین امنوا »" ای اهل ایمان ( مخاطب همه مردم مومن و مسلمان‌اند ) ، ای مردمی که به گفته این پیغمبر ایمان دارید ، ای مردمی که کلام او را کلام خدا و پیام او را پیام خدا می‌دانید ، خودتان را و خاندانتان را از آن آتشی که زبانه‌اش ( یا آتش‌گیره‌اش ) مردم و سنگها هستند نگه دارید . در دنیا ما به شما می‌گوییم‌ خودتان را از چیزی که در آخرت صورت می‌گیرد نگه دارید . ممکن است کسی‌ بگوید چیزی که در آخرت صورت می‌گیرد ، در آخرت باید [ خود را از آن ] نگه داشت . جوابش این است که خیر ، آنجا