جریانی بود در داخله زندگی پیغمبر اکرم که دو نفر از همسران حضرت رسول‌ با نوعی ملامت و عتاب شدید مورد ملامت و عتاب قرار گرفته بودند . آیه‌ بعد ، از آن موضوع خارج است ، موضوع دیگری است ولی این موضوع دیگر در عین حال یک تعمیمی است در همین زمینه مسائل خانوادگی به معنی حدود مسوولیتی که هر کسی نسبت به اعضای خانواده خودش دارد . مساله این است : در این که هر فردی تا حدودی نسبت به افراد دیگر مسوولیتهایی دارد ، از نظر قرآنی و اسلامی بحثی نیست ، زیرا آنچه به نام‌ " امر به معروف و نهی از منکر " در اسلام نامیده می‌شود جزو ضروریات‌ اسلام است و قرآن هم مکرر این مطلب را بیان کرده است .

مسوولیت نسبت به خاندان خود

مساله دیگر این است که آیا مردم نسبت به اعضای خاندان خودشان ، نسبت‌ به همسران و فرزندان خودشان یک مسوولیت جداگانه و مسوولیت بیشتری‌ دارند یا ندارند ؟ جواب این است که بله ، مسوولیت بیشتری دارند ، و در این آیه کریمه با یک لحن بسیار شدیدی به این مسوولیت اشاره می‌فرماید . لحن بسیار شدیدش از این جهت است که به اصطلاح می‌گویند گاهی فرمان به‌ یک چیز که داده می‌شود مستقیما خود آن چیز مورد فرمان قرار می‌گیرد ، گاهی‌ نتیجه مثبت یا منفی آن ، یعنی از اول توجه به آن نتیجه مثبت یا منفی‌ است ولی مقصود مقدمات آن کار است . حال در همین ما نحن فیه مثالی‌ می‌زنیم که تعبیرش نزدیک به تعبیر خود قرآن کریم باشد . یک وقت شما به‌ کسی می‌گویید که آقا بچه خودت را تربیت کن ، به دست تعلیم و تربیت‌