حضرت معنی آسمانها و زمین را تشریح کرد ، دست خودش را نشان داد و فرمود : این زمین را می‌بینید ؟ آسمان اول آن است که بالای زمین قرار گرفته است مانند یک قبه‌ای . بعد فرمود : زمین دوم بالای آسمان اول است‌ . ( از روایت ، من به طور صریح نتوانستم بفهمم که مقصود این است که یک‌ زمینی بالای آسمان اول است یا بالای آسمان اول خودش برای یک موجوداتی‌ زمین آنهاست ؟ ) آسمان دوم به منزله قبه‌ای بر آسمان اول است ، یعنی‌ این‌جور نیست که هیئتی‌ها می‌گویند که آسمانها به یکدیگر چسبیده‌اند مثل‌ پوست پیاز . همین‌طور که آسمان اول بر زمین مانند یک قبه است ، آسمان‌ دوم بر آسمان اول مانند یک قبه است ، و بالای آسمان دوم خود یک زمینی‌ است . بعد همین آیه را خواند ، فرمود : این است معنی قرآن که می‌فرماید: « الله الذی خلق سبع سموات و من الارض مثلهن یتنزل الامر بینهن » .
پس این نظریه قرآن نظریه‌ای است که هیئت قدیم آن را تایید نمی‌کند و بلکه تضاد و تناقض هم با آن دارد ، هیئت جدید هم تایید نمی‌کند ، ولی با این بیانی که عرض کردیم قرآن در حدودی بحث کرده است که از حدود هیئت‌ جدید بیرون است ، یعنی بحثی است در زمینه ماورا همه ستارگان ، و قلمرو هیئت جدید هنوز داخل ستارگان است و به نهایت ستارگان هم نرسیده است .

آسمانها ، قرارگاه ملائکه

بعد قرآن می‌فرماید: [ « یتنزل الامر بینهن غ. ما می‌توانیم از ] [١] آثار و روایات اسلامی بفهمیم که آسمانها به نحوی قرارگاه ملائکه هستند .

[١] [ چند ثانیه‌ای از سخنان استاد شهید روی نوار ضبط نشده است . ]