خورده‌ایم و نمی‌توانیم قسم خودمان را نقض کنیم ، و این قسم را هم تا روز قیامت امتداد دادند و مدتش یک سال و دو سال و پنج سال نیست ، قسمی‌ است که برای یک مدت طولانی است که تا قیامت بکشد و در قیامت تکلیفش‌ روشن شود ، آیا چنین چیزی در کار بوده است؟ " « سلهم ایهم بذلک زعیم "گویی قرآن به صورت استهزا می‌گوید از اینها بپرس آن قائد و رهبر اینها که آمده با ما سوگندنامه امضا کرده است کیست ؟ یعنی این خیالات و اوهام‌ چیست که اینها به همدیگر می‌بافند ؟ ! یا مطلب چیز دیگری است و آن این است : اگر مساله ، خدایی بود مطلب‌ همین بود که قرآن گفته است ، کار خدا همین است ، ولی غیرخدا هم هست ، یک دست‌اندرکارهای دیگری در خلقت در مقابل خدا وجود دارد که آنها هم‌ می‌توانند علیرغم خواسته و رضای الهی کارهایی را انجام دهند . اینها همان‌ معبودها و شرکایی هستند که اینان آنها را می‌پرستند . پس ممکن است اینها این خیالی که پیدا کرده‌اند که ما هر کاری که بخواهیم می‌کنیم ، در قیامت‌ هم وضع ما از شما بهتر است ، اعتمادشان به آن شرکاست ، آنهایی که این‌ افراد آنان را شریک خدا قرار داده‌اند . " « ام لهم شرکاء »" یا برای‌ اینها شرکایی است ( یعنی شریکهای خدا که اینها برای خود فرض کرده‌اند ، چون آن شریکها که واقعا شریک خدا نیستند ، شریکهایی هستند که اینها پیش‌ خودشان فرض کرده‌اند ) ، یا به نفع اینها یک عده شرکایی برای خدا در کار است . " « فلیاتوا بشرکائهم ان کانوا صادقین »" اگر راست می‌گویند معرفی کنند . " « یوم یکشف عن ساق و یدعون الی السجود فلا یستطیعون »" شرکای خودشان را در آن روز حاضر کنند ، آن روزی که پرده‌ها برداشته می‌شود . " « یکشف عن ساق »" را چند جور تفسیر کرده‌اند . روزی که ساقهای‌