و حرازی می‌کردند که چقدر و چقدر می‌شود اثری باقی نمانده بود . بعضی‌ گفته‌اند که " صریم " در اینجا به معنی شب است ( البته با اقرار و اعتراف به اینکه " صریم " هم به روز اطلاق می‌شود و هم به شب ، روز که‌ می‌آید شب را قطع می‌کند و شب که می‌آید روز را قطع می‌کند ، به هر دو می‌گویند صریم ) ، گفته‌اند که مقصود آیه این است که باغ مانند یک شب‌ ظلمانی و تاریک شد ، و مقصودشان این است که آن بلای آسمانی که آمد نه‌ تنها میوه‌ها را از بین برد ، حتی درختها را بکلی از بین برد . البته این‌ لغت این نظر را چندان تایید نمی‌کند .
" « فتنادوا مصبحین »" صبح که شد ، اینها وقتی که بیدار شدند یکدیگر را صدا زدند " « ان اغدوا علی حرثکم »" گفتند : فورا و به عجله ، " غدوا " ( صبح زود ) بالای کشت و زراعت خودتان باشید ( یعنی چنان برویم‌ که هنوز صبح زود است ما آنجا باشیم . ) " « ان کنتم صارمین »" اگر چنین تصمیمی دارید که زود بچینید . " « فانطلقوا »" راه افتادند " « و هم یتخافتون »" . " خفت " به معنی آرام حرف‌زدن است. در آن آیه‌ کریمه داریم که " « و لا تجهر بصلاتک و لا تخافت بها »" [١] در قرائت نماز ، نه خیلی آرام تکلم کن و نه داد بزن . معنای " خفت " همان حالت همس است . آرام و در گوشی با هم حرف می‌زدند . همین‌طور که‌ می‌رفتند ، می‌گفتند : صدایتان را بلند نکنید . آرام با همدیگر حرف می‌زدند ، چرا ؟ " « ان لا یدخلنها الیوم علیکم مسکین »" یک وقت یک گدا سر و کله‌اش اینجا پیدا نشود .
" « و غدوا »" صبحانه وارد شدند ، فرود آمدند اما بر چه ؟ آنجا داشت " « اغدوا علی حرثکم »" ، اینجا نقطه مقابل حرث ، " حرد " آورده است . قرآن

[١] اسرا / . ١١٠