[ می‌گوید ] در آنجا که کتاب و دعوت، عدالت را برقرار نمی‌کند باید دست‌ به شمشیر برد ( « و انزلنا الحدید فیه باس شدید و منافع للناس ») [١].
حال یکی از آن ادله را عرض می‌کنم .
اگر کسی در آیات مکی دقت کند ( اینها اعجاز قرآن است که قرآن چگونه‌ همیشه پیشاپیش طوری حرف می‌زند که جواب این حرفها داده شود ) می‌فهمد که‌ یک آینده دست به سوی قدرت و شمشیر بردن وجود دارد ، یعنی این‌طور نیست‌ که پیغمبر در مکه یک راه را می‌رفت ، بعد به مدینه آمد ، راهش را عوض‌ کرد ، نشان می‌دهد همان راهی را که در مدینه رفت در مکه بیان می‌کند . یکی‌ همین جاست . در مکه می‌گوید : " « سنسمه علی الخرطوم »" اینها چاره‌ای‌ ندارند جز اینکه باید این دماغهای مانند خرطوم اینها به خاک مالیده شود . در سوره طور هم که آن نیز مکی است آیاتی است که چنین اشاراتی در آن‌ هست . از همه صریحتر سوره مبارکه والعادیات است ، آن خیلی عجیب است‌ . سوره والعادیات از سوره‌های کوچک مکی است و آهنگ مکی هم دارد ، چون‌ سوره‌های مکی همه با آیات کوتاه و حماسی است . مسلم در همان زمان که این‌ سوره در مکه نازل شده بسیاری از مسلمین بوده‌اند که می‌دانسته‌اند رو به چه‌ جهتی دارند می‌روند و شاید از کفار قریش هم فهمیدند . قرآن می‌گوید : « و العادیات ضبحا، فالموریات قدحا، فالمغیرات صبحا ، فاثرن به نقعا ، فوسطن به جمعا ، ان الانسان لربه لکنود، و إنه علی ذلک لشهید، و إنه لحب‌ الخیر لشدید ، أفلا یعلم اذا بعثر ما فی القبور ، و حصل ما فی‌الصدور ، إن‌ ربهم بهم یومئذ لخبیر »[٢] .

[١] حدید / . ٢٥ [٢] [ مقدار کمی از آخر بحث روی نوار ضبط نشده است . ]