برای اینها یک چنین خیال و توهمی پیدا شده بود که العیاذ بالله این شخص‌ دیوانه است ، که باید از آنها رفع توهم شود ، و یک وقت مساله چیز دیگری است و مساله دو راه مختلف است . اینها منافع خودشان را در گمراهی بشر تشخیص داده‌اند و تو راه راست را نشان می‌دهی . مساله مساله‌ دو راه و مساله هدایت و ضلالت است نه مساله عقل و جنون ، حقیقت این‌ است . آنها واقعا در عمق دلشان دچار چنین شبهه‌ای نیستند ، مساله این‌ است که اینها می‌خواهند راه تو را به هر شکل و عنوان که هست تخطئه کنند ، خدا که خودش می‌داند که حقیقت چیست ، اینها در زیر این پرده‌ها بر مردم بتوانند تعمیه کنند ، بر خدا که تعمیه نمی‌شود . " مفتون " به معنی گرفتارشده است ، یعنی مجنون . اغلب ، مفسرین‌ گفته‌اند که " ب ، " در " « باییکم المفتون »" " ب ، " زائده است‌ ، یعنی " فستبصر و یبصرون ایکم المفتون " . ولی بعضی دیگر از مفسرین‌ گفته‌اند دلیل ندارد بگوییم زائده است ، اما آنها مفتون را مصدر به معنای‌ خود فتنه گرفته‌اند ، چون در زبان عربی مفعول به معنای مصدر زیاد آمده ، مثل میسور که به معنای یسر آمده است . ولی من از این مطلب تعجب کردم و نرسیدم که همه تفاسیر را ببینم که اساسا کلمه " ابصر " در لغت عرب ، مکرر و شاید بیشتر با " ب ، " استعمال می‌شود و این یک امر استثنائی‌ نیست ، یعنی " ابصرته " در زبان عرب داریم و " ابصرت به " هم زیاد داریم که همان معنی ابصرته را می‌دهد و به اصطلاح با تقویه است . این یک‌ امری نیست که بگوییم استثنائا در این مورد آمده است که بعد بگوییم آیا " ب ، " زائد است یا زائد نیست ، مثل " اعلم به " است که در آیه‌ بعد آمده است . " علمته " و " علمت به " هر دو در زبان عرب‌ استعمال شده