آشنایی با قرآن 8 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤١
ندارد ، وقتی که شخصی به جان دوستش قسم میخورد ، آن دوستش به خودش میبالد که ببینید فلانی برای من اینقدر اهمیت قائل است که به جان من قسم میخورد ، این علامت این است که برای من اهمیت قائل است . قرآن کریم برای اینکه مردم را به آیات و مخلوقات توجه بدهد ، به انواعی از مخلوقات قسم میخورد ، از جمادات گرفته تا نباتات و حیوانات و تا انسان و انسان کامل . حال در اینجا خدای متعال به یک شیء خاصی سوگند یاد کرده است ، یعنی به چیزی ابراز احترام کرده است که قدر مسلم این است که مردم عرب و غیرعرب احترام آن را به هیچ وجه نمیدانستهاند ، بشر امروز است که شاید میتواند ارزش این کار را آن طور که باید درک کند . به احترام قلم سوگند و به احترام نوشتهها سوگند ، به قلم سوگند و به نوشته سوگند . اگر " ما " ی ما یسطرون را " ما " ی مصدریه بگیریم ( و بیشتر اینطور گرفتهاند ) اینجور میشود : به قلم سوگند و به نوشتن سوگند . این شاید بهتر است ، چون خود فن و استعداد نوشتن را میگوید ، یعنی بفهمید که قلم و استعداد نوشتن و قدرت نوشتن چه نعمت بزرگی است ! و اگر " ما " را " ما " ی موصوله بگیریم اینطور میشود : به قلم سوگند و به نوشتهها سوگند . پس اصلا قبل از اینکه اصل مقسمعلیه را ذکر کنیم ، از اینجا که قرآن کریم به قلم و نوشتن سوگند یاد میکند میتوانیم روح تعلیمات اسلامی و قرآنی را دریابیم که روح این تعلیمات علم است و دانستن و فهم و آن چیزی که دنیای امروز به آن " فرهنگ " میگوید . اصلا اسلام و قرآن دین علم و فرهنگ است . به همین دلیل است که قرآن در جاهای دیگر هم همین مطلب یا آن رکن دیگرش را که استعداد سخنگفتن