یعنی اساسا انسانیتی نبود . این است که این حروف الفبا ، همین امر ساده‌ که انسان قدرت دارد نفس را که بیرون می‌آورد با صدا بیرون آورد و این‌ صدا را با یک مقاطعی ایجاد کند که از اینها همزه و ب و ت وج و د و . . . درمی‌آید و غیر از این بیست و هشت حرف هم می‌شود حروف دیگری داشت ، همین منشا انسانیت انسان است ، پایه انسانیت انسان است ، یا بگوییم‌ یکی از پایه‌های اساسی ، چون پایه دومش قدرت قلم است .

معنی قسم

" « و القلم و ما یسطرون »" سوگند به قلم و سوگند به آنچه نویسندگان‌ می‌نویسند . مکرر این مطلب را در اوایل سوری که قسم بوده است گفته‌ایم و بعد هم باز خواهد آمد [ که ] انسان به نام خدا یا به نام اولیا خدا قسم‌ می‌خورد ، وقتی شما می‌گویید " به خدا " کانه می‌گویید به احترام حق سوگند ، یعنی من احترام حق را گرو صدق سخن خود قرار می‌دهم . در قسم ، انسان‌ ابراز احترام می‌کند به آن شیئی که [ به آن ] قسم می‌خورد . حال گاهی انسان‌ ( که این در بیانات دیگر هم هست ) قسمی می‌خورد ، احترام آنچه که به آن‌ قسم می‌خورد محرز است ولی تمام عنایتش این است که آن مطلب را ثابت‌ کند ، مثل اینکه شما با رفیقتان صحبت می‌کنید ، می‌گویید به خدا قسم که من‌ فلان حرف را نزدم یا فلان حرف را در فلان جا گفتم . ولی گاهی انسان قسم‌ می‌خورد ، عنایتش به چیز دیگر است یا لااقل به این جهت هم عنایت هست ، قسم می‌خورد ، می‌خواهد به طرف بفهماند که من به این شیئی که به آن قسم‌ می‌خورم احترام می‌گذارم . می‌بینید در جایی که کسی چندان انتظار