این صورت غلط است . ولی این نشان می‌دهد که اگر صنعی و صنعتی در کار باشد ، اگر تدبیری در کار باشد ، آن تدبیر می‌تواند با ترکیب کردن نیروها عملی بر ضد عمل نیروی دیگری انجام بدهد . جسم مرغ هم در آسمان چنین‌چیزی‌ است ، یعنی اگر خداوند متعال نیروی پرواز کردن و آن بالها و آن لوازمی‌ که برای پرواز لازم است ، در وجود این حیوان قرار نداده بود ، این حیوان‌ هم اگر خودش را از پشت‌بام رها می‌کرد چون جسم سنگین است می‌افتاد پایین‌ ، ولی ببینید خداوند چه تدابیری در وجود این حیوان به کار برده است و چه‌ نیروهای دیگری در این عالم خلق کرده است که اثر یک نیرو را خنثی می‌کند . از اینجا شما بفهمید که در همه چیز عالم ، این جریان هست . یعنی ما اگر الان می‌گوییم : منظومه شمسی داریم ، خورشید مرکز است ، زمین به دورش‌ می‌چرخد و در هر ٣٦٥ روز تقریبا یک دور به دور خورشید می‌چرخد ، همچنین به‌ دور خودش می‌چرخد ، خیال می‌کنیم که اینها اموری است که باید باشد و خلاف‌ اینها محال است . چنین چیزی نیست ، سررشته همه اینها به دست خداوند است . اگر کسی نظر به مسبب‌الاسباب داشته باشد ( چون به آن سبب هم که‌ نگاه کند می‌بیند یک سببی دارد ، باز آن سبب یک سبب دیگری دارد و آن‌ سبب یک سبب دیگری و . . . ) فورا می‌فهمد که نگهدارنده همه اسباب ، یعنی آن قدرتی که تمام اسباب و وسائط و وسائل در اختیار اوست ، ذات‌ مقدس پروردگار است . بشر اساسا پرواز در هوا و سیر بر روی آب را که همین کار کشتی باشد از همین موجودهایی که در عالم طبیعت وجود دارند الهام گرفت ، یعنی وقتی که‌ انسان مرغ را دید که در آسمان پرواز می‌کند ،