«اى مردم! از پروردگارتان كه شما را از نفسِ واحدى آفريد و جفتش را [ نيز ]از او آفريد، و از آن دو، مردان و زنان بسيارى پراكنده كرد، پروا داريد؛ و از خدايى كه به [ نامِ ]او از همديگر درخواست مى كنيد ، پروا نماييد؛ و زنهار از خويشاوندان مَبُريد، كه خدا همواره بر شما نگهبان است!» .

«جز آنچه مرا بدان فرمان دادى ، [ چيزى ]به آنان نگفتم؛ [ گفته ام ]كه: «خدا، پروردگار من و پروردگار خود را عبادت كنيد»، و تا وقتى در ميانشان بودم ، بر آنان گواه بودم . پس چون روح مرا گرفتى، تو خود بر آنان نگهبان بودى ؛ و تو بر هر چيز گواهى» .

حديث

١٣١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوندا! تو خدايى و تو رحمتگرى . . . نيرومندِ استوار ، مراقب ، نگهبان ، داراى شكوه و بزرگوارى ، سِتُرگ و دانايى .

١٣١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير»: اى آن كه او نگاهبان هر كسى است كه از او نگهدارى بخواهد ، اى آن كه او كريم است نسبت به هر كس كه به او اميد بندد !

٣ / ٣١

سُبّوح ، قُدّوس

واژه شناسى «سُبّوح» و «قُدّوس»

صفت «سُبّوح (بسيار پيراسته) » ، ساخت مبالغه است از مادّه «سبح» كه گونه اى از عبادت است . و تسبيح ، يعنى تنزيه ؛ به معناى پيراستن و دور كردن از بدى ها . عرب مى گويد : «سبحانَ مِن كذا» ؛ يعنى : چه قدر از آن چيز ، دور است . «سبحان اللّه » ، يعنى : تنزيه ، از آنِ خداست ، و «سبحان» به دليل مصدر و مفعول مطلقْ بودن ، منصوب شده است . گويا گفته است : بى گمان ، خدا را از هر بدى پاك مى شمارم . صفت «قُدّوس (بسيار پاك) » نيز ساخت مبالغه است از مادّه «قدس» كه بر پاكى دلالت دارد . پس قدّوس ، همان پاكيزه پيراسته از عيب ها و كاستى هاست .