«اهل كتاب از تو مى خواهند كه كتابى از آسمان [ يكباره ]بر آنان فرود آورى. البتّه از موسى بزرگ تر از اين را خواستند و گفتند: «خدا را آشكارا به ما بنماى» . پس به سزاى ظلمشان صاعقه آنان را فرو گرفت. سپس، بعد از آن كه دلايل آشكار برايشان آمد، گوساله را [ به پرستش ]گرفتند، و ما از آن هم درگذشتيم و به موسى ، برهانى روشن عطا كرديم» .

«و چون موسى به ميعاد ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، گفت : «پروردگارا! خود را به من بنماى تا بر تو بنگرم». فرمود: «هرگز مرا نخواهى ديد . ليكن به كوه بنگر . پس اگر بر جاى خود قرار گرفت ، به زودى مرا خواهى ديد». پس چون پروردگارش به كوه جلوه نمود، آن را ريز ريز ساخت و موسى ، بيهوش بر زمين افتاد . و چون به خود آمد، گفت: «تو منزهى! به درگاهت توبه كردم و من ، نخستين مؤمنانم»» .

حديث

١١٤٨.التوحيد ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: باديه نشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! به من از علوم غريبه بياموز . فرمود : «تو با رأس علم چه كرده اى كه از غرائب آن مى پرسى؟» . مرد گفت : رأس علم چيست ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «معرفت حقيقى خدا» . باديه نشين پرسيد : معرفت حقيقى خدا ، چگونه است؟ فرمود : «او را بى مانند و شبيه و شريك بدانى و اين كه يگانه و يكتاست ، برون و درون ، و آغاز و انجام است و همتا و نظيرى ندارد . اين است معرفت حقيقى او» .