٩٦٥.مسند أبى يعلى ـ به نقل از عمر ـ: با پيامبر خدا نشسته بودم كه فرمود : «به من بگوييد كه ايمان كدام مؤمنان ، برتر است ؟» . ياران گفتند : فرشتگان ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «آنها چنين اند (مؤمن اند) و بايد هم چنين باشند . با آن منزلتى كه خداوند بديشان داده است ، چرا نبايد اين گونه باشند؟ نه ، مقصودم غير اينهاست» . گفتند : پيامبران ـ اى پيامبر خدا ـ كه خداوند ، آنان را به رسالت خويش و پيامبرى ، گرامى داشته است . فرمود : «آنها نيز چنين اند و بايد هم چنين باشند . با آن منزلتى كه خداوند بديشان داده است ، چرا نبايد اين گونه باشند؟!» . گفتند : اى پيامبر خدا ! شهيدانى كه در ركاب پيامبران ، به شهادت رسيدند . فرمود : «آنها نيز چنين اند و بايد هم چنين باشند . چرا چنين نباشند ، در حالى كه خداوند ، آنان را به شهادت در ركاب پيامبران ، گرامى داشته است!؟ نه ، مقصودم كسان ديگرى است» . گفتند : پس ، چه كسى؟ اى پيامبر خدا! فرمود : «اقوامى كه [ اينك] در صُلب مردان اند ؛ پس از من مى آيند و به من ايمان مى آورند و تصديقم مى كنند، با اين كه مرا نديده اند . كاغذى آويخته مى بينند و به آنچه در آن است ، عمل مى كنند . پس ايمان اينان ، برترين ايمان است» .