١٠٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش ، دوست مؤمن است ، بردبارىْ دست يار او ، خِردْ راه نمايش ، عملْ كارگزار او ، شكيبايىْ فرمانده سپاه او ، نرمشْ پدر او و نيكى كردنْ برادرش .

١٠٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى مؤمن است كه نسبت به مالِ خودش بخشنده ، و نسبت به مال ديگران ، پرهيزكار و محتاط باشد .

١٠٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مُعاذ بن جبل ـ: اى مُعاذ ! مؤمنْ در بَند حقّ است . مؤمن را قرآن ، در بسيارى از شهواتش و از اين كه قربانىِ هوسش شود ، به بند كشيده است . اى معاذ! ترس و اضطراب مؤمن ، آرام نمى شود ، تا آن گاه كه پل [ـِ صراط] را پشت سر نهد . پس [در اين راه ،] قرآن ، راه نماى اوست ، ترس شيوه اش ، شوق مََركبش ، نماز جانْ پناهش ، روزه سپرش ، صدقه مايه آزادى اش [از آتش] ، راستى فرماندهش ، حيا دستْ يارش ، و در پس همه اينها ، پروردگارش در كمين است .

١٠٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مُعاذ بن جبل ـ: اى معاذ! مؤمن ، اسير حقّ است . مى داند كه كسى مراقب او هست ؛ بر گوش و چشم و زبان و دست و پا و شكم و شهوت او ، حتّى بر پلك زدن چشم او و بر ذرّه گِلْ انگشت او ، و بر سرمه چشمان او و [خلاصه] بر همه كارهاى او . مؤمن ، دلش آرام نمى گيرد و ترسش فرو نمى نشيند و اضطرابش برطرف نمى شود ؛ [چرا كه] صبح و شب ، منتظر مرگ است . از اين رو ، تقوا مراقب اوست ، قرآن راه نمايش ، ترس حجّتش ، شرافت مَركبش ، هشيارى و احتياطْ همراهش ، هراس نشانش ، نماز جانْ پناهش ، روزه سپرش ، صدقه مايه آزادى اش [از آتش] ، راستى دستْ يارش ، حيا فرماندهش ، و در پس همه اينها پروردگارش در كمين است . اى معاذ! مؤمن را قرآن ، در بسيارى از هوس ها و خواهش هاى نفسش ، مقيّد كرده و به اذن خداوند ، مانع از آن شده كه هوسش او را به هلاكت افكند . اى معاذ! من آنچه را براى خودم دوست دارم ، براى تو نيز دوست مى دارم و آنچه را جبرئيل عليه السلام به من رساند ، به تو رساندم . پس مبادا روز قيامت ، در حالى نزد من آيى كه ديگرى از آنچه خداوند عز و جل به تو داده است ، بهره مندتر باشد تا تو .