١١٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى عز و جل مى فرمايد : «هر كه به دوست من توهين كند ، به جنگ با من برخاسته است . بنده اى به من با بهتر از انجام دادن واجباتش تقرّب نجسته است و او با انجام دادن مستحب به من ، تقرّب مى جويد تا دوستدارش شوم و چون دوستدارش مى شوم ، گوشِ شنيدن او و ديده ديدن او و زبانِ گفتن و دستِ فعّاليت او مى گردم . اگر مرا بخوانَد ، اجابتش مى كنم و اگر از من بخواهد ، عطايش مى نمايم» .

١١٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال فرمود : «هر كس با دوست من دشمنى ورزد ، به او اعلان جنگ مى كنم و بنده اى با بهتر از انجام دادن واجباتش ، به من تقرّب نجسته است . پيوسته ، بنده من با مستحبّات به من نزديك مى شود تا دوستدارش مى شوم و چون دوستدارش گشتم ، گوشِ شنيدن او و ديده ديدن او و دست فعّاليتش و پاى رفتنش مى گردم و اگر از من بخواهد ، به او مى دهم و اگر پناه جويد ، پناهش مى دهم» .

١١٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى عز و جل مى فرمايد : «هماره ، بنده من با مستحبّات به من نزديكى مى جويد تا دوستدارش مى شوم . پس من ، گوش شنيدنِ او و ديده ديدنِ او و زبان گفتن او و دلِ فهمنده او مى گردم . پس چون بخوانَد ، پاسخش مى دهم و چون بخواهد ، عطايش مى كنم» .

١١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر خداوند متعال را چنان كه بايسته شناخت اوست ، مى شناختيد ، كوه ها با دعاى شما از جا كَنده مى شدند .

١١٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر خداوند عز و جل را چنان كه بايسته شناخت اوست ، مى شناختيد ، بر درياها راه مى رفتيد و كوه ها به دعاى شما از جا كَنده مى شدند و اگر از خدا چنان كه بايد مى ترسيديد ، به علمى دست مى يافتيد ، بى اندكى جهل ، و كسى به اين نمى رسد و درنمى يايد . خداى عز و جل بزرگ تر از آن است كه كسى به همه امر او برسد .