حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٥
١١١٦.السنن الكبرى ، نسايى ـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله ، پروردگارش ـ تبارك و تعالى ـ را به ديده دل ديد ، نه به ديده سر .
١١١٧.امام رضا عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «چون مرا به آسمان بردند ، جبرئيل عليه السلام مرا به جايى رسانْد كه خود تا آن جا نرفته بود» . پس حجاب برايش برداشته شد و خداوند ، از نور عظمتش آنچه را دوست داشت ، به او نشان داد .
١١١٨.صحيح مسلم ـ به نقل از ابو ذر ـ: از پيامبر خدا پرسيدم : آيا پروردگارت را ديده اى؟ فرمود : «نور است . چگونه او را ببينم؟!» . [١]
١١١٩.صحيح مسلم ـ به نقل از عبد اللّه بن شقيق ـ: به ابو ذر گفتم : اگر پيامبر خدا را مى ديدم ، از او مى پرسيدم . ابو ذر گفت : از چه چيزى مى پرسيدى؟ گفت : از ايشان مى پرسيدم : آيا پروردگارت را ديده اى؟ ابو ذر گفت : من ، اين سؤال را كردم و ايشان فرمود : «نورى ديدم» .
١١٢٠.مجمع البيان ـ به نقل از ابو عاليه ـ: از پيامبر خدا پرسيده شد : آيا شب معراج ، پروردگارت را ديدى؟ فرمود : «رودى ديدم كه پشتِ آن ، حجابى بود و پشتِ حجاب ، نورى را مشاهده كردم و جز اين نديدم» .
١١٢١.التوحيد ـ به نقل از مُرازم ـ: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى فرمايد : «پيامبر خدا ، پروردگارش را ديد ؛ يعنى با دلش» .
[١] . يعنى حجاب هاى نورانى ، مانع ديدن اوست ؛ امّا ابو عبد اللّه مازرى مى گويد : يعنى او خودِ نور است و چشم از ديدن نور شديد ، محروم است .