حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٥
«بگو: «اى اهل كتاب! بياييد بر سرِ سخنى كه ميان ما و شما يكسان است ، بِايستيم كه: جز خدا را نپرستيم و چيزى را شريك او نگردانيم، و بعضى از ما ، بعضى ديگر را به جاى خدا به خدايى نگيرد». پس اگر [ از اين پيشنهاد ]اعراض كردند، بگوييد: «شاهد باشيد كه ما مسلمانيم [ نه شما]»»
«بگو: اى مردم! اگر در دين من ترديد داريد، پس [ بدانيد كه من ]كسانى را كه به جاى خدا مى پرستيد ، نمى پرستم ؛ بلكه خدايى را مى پرستم كه جان شما را مى ستاند ؛ و دستور يافته ام كه از مؤمنان باشم. و [ به من دستور داده شده است ]كه به دين حنيف روى آور، و زنهار از مشركان مباش. و به جاى خدا، چيزى را كه سود و زيانى به تو نمى رساند، مخوان؛ كه اگر چنين كنى، در آن صورت ، قطعاً از جمله ستمكارانى » .
«بگو: در حقيقت، نماز من و [ ساير ] عبادات من و زندگى و مرگ من، براى خدا، پروردگار جهانيان است [ كه ] او را شريكى نيست، و بر اين [ كار ] دستور يافته ام ؛ و من ، نخستين مسلمانم» .
«بگو: من هم مثل شما بشرى هستم ، و[ لى ]به من وحى مى شود كه : خداى شما ، خدايى يگانه است. پس هر كس به لقاى پروردگار خود اميد دارد ، بايد به كار شايسته بپردازد و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نسازد» .
ر . ك : بقره : آيه ٨٣ ، يوسف : آيه ٤٠ .
حديث
١١٨٠.المعجم الكبير ـ به نقل از شدّاد بن اَوس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «چون خداوند ، اوّلين و آخرين را در جايى وسيع ، گِرد آورد ، به رؤيت آنان مى رسانَد و دعوتگر ، آنان را مى شنوانَد و خدا مى گويد : من ، بهترين شريكم . هر عملى كه در سراى دنيا برايم انجام شده و در آن شريك داشته ام ، آن را امروز [به آن شريك ]وا مى نهم و امروز ، جز عمل خالص را نمى پذيرم``» . سپس قرائت كرد : « «جز بندگان مخلص خدا» ، «هر كس به ديدار پرورگارش اميد داشته باشد ، بايد كار شايسته كند و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نسازد» » .