موضوع اسم اعظم خداوند عز و جل ، در احاديث اسلامى ، بويژه در دعاها ، بسيار تكرار شده و اين نكته نيز آمده است كه هر كس خدا را با آن نام بخواند ، دعايش مستجاب مى شود و اهل بيت عليهم السلام اين نام (بجز يك حرف از آن) را مى دانند . امّا آن نام چيست؟ همان طور كه ملاحظه شد ، روايات ، در اين باره ، مختلف اند و نمى توان پاسخ قاطعى از نظر روايات اسلامى ، به اين سؤال داد ؛ ليكن مى توان گفت كه به فرض صحّت اين روايات ، اسم اعظمى كه نزد انبياى الهى و اهل بيت عليهم السلام بوده ، با توجّه به خصوصيّاتى كه براى آنها ذكر شده ، بى ترديد ، چيزى غير از الفاظى است كه در روايات ياد شده ، آمده است . نبودن دليل قاطعى بر مراد از اسم اعظم ، موجب شده است كه ديدگاه هاى مختلفى درباره آن ارائه گردد ، تا آن جا كه سيوطى ، بيست قول را در اين زمينه نقل كرده است . گروهى مانند ابو جعفر طبرى و ابو الحسن اشعرى و ابو حاتم بن حيّان و باقلانى ، بر اين باورند كه همه اسماى الهى ، بزرگ اند و اسمى كه بزرگ تر از اسماى