برگرفته هاى مادّه «جعل» ، ٣٤٦ بار در قرآن كريم آمده است و در بيش از ٢٨٠ مورد آن ، به خدا نسبت داده شده است . موضوع جعلِ خدا در آن آيات و احاديث ، پديده هاى متنوّعى مانند : روشنايى ، تاريكى و خورشيد و ماه و روز و شب و پيامبران و . . . است . بيشتر كاربردهاى جاعل يا ديگر برگرفته هاى جعل در قرآن و احاديث ، به صورت متعدّىِ دو مفعولى است و به معانى : «ساخت (صَنَع) » و «گرداند (صَيَّرَ) » است ؛ مانند آيه «زمين را براى شما بستر ساخت » . گاهى نيز (به صورت) متعدّى يك مفعولى و به معناى «آفريد و ايجاد كرد» ، به كار مى رود ؛ مانند : « و تاريكى ها و روشنايى را آفريد » .

قرآن

«ستايش ، خدايى را كه آسمان ها و زمين را آفريد و تاريكى ها و روشنايى را پديد آورد. با اين همه ، كسانى كه كفر ورزيده اند، [ غير او را ]با پروردگار خود برابر مى كنند» .

«و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت: من در زمين ، جانشينى خواهم گماشت، [ فرشتگان ]گفتند: «آيا در آن ، كسى را مى گمارى كه در آن ، فساد انگيزد و خون ها بريزد ، حال آن كه ما با ستايش تو، [ تو را ]تنزيه مى كنيم و به تقديست مى پردازيم ؟» . فرمود: «من چيزى مى دانم كه شما نمى دانيد»» .