اين دسته ، احاديثى هستند كه خودشناسى را با ارزش ترينِ شناخت ها معرّفى مى كنند ؛ مانند آنچه از امام على عليه السلام روايت شده است كه : أَفضَلُ المَعرِفَةِ مَعرِفَةُ الإِنسانِ نَفسَهُ . [١] برترين شناخت ، خودشناسى است. المَعرِفَةُ بِالنَّفسِ أَنفَعُ المَعرِفَتَينِ . [٢] سودمندترين شناخت ، خودشناسى است . أَفضَلُ الحِكمَةِ مَعرِفَةُ الإِنسانِ نَفسَهُ. [٣] برترين حكمت ، خودشناسى است . غايَةُ المَعرِفَةِ أَن يَعرِفَ المَرءُ نَفسَهُ . [٤] نهايت شناخت ، خودشناسى است .

[١] . غرر الحكم : ح ٢٩٣٥ .[٢] . غرر الحكم : ح ١٦٧٥ .[٣] . غرر الحكم : ح ٣١٠٥ .[٤] . غرر الحكم : ح ٦٣٦٥ .