١١٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده . . . چون به نمازگاهش رو مى كند تا نماز بخواند ، خداوند عز و جلبه فرشتگانش مى فرمايد : «اى فرشتگان من ! آيا نمى بينيد كه اين بنده من ، چگونه از همه خلايق بُريده و به من رو آورده و رحمت و بخشش و مهربانىِ مرا آرزو دارد؟ شما را گواه مى گيرم كه او را به رحمت و كرامت هاى خود ، ويژه گرداندم» .

هـ ـ ولايت اهل بيت

١١٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما وسيله[ى نزديكى] به سوى خداييم و راه وصل به خشنودىِ او . براى ماست عصمت و خلافت و هدايت . در ماست نبوّت و ولايت و امامت . ماييم معدن حكمت و دريچه رحمت و درخت عصمت . ماييم كلمه تقوا و والاترين نمونه و بزرگ ترين حجّت [خدا] و استوارترين دستاويز كه هر كس بدان چنگ زند ، رهايى مى يابد .