١٠٧٠.معانى الأخبار ـ به نقل از احمد بن ابى عبد اللّه برقى ، از پدرش: جبرئيل عليه السلام نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : «اى پيامبر خدا! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مرا با هديه اى به سوى تو فرستاده كه پيش از تو ، آن را به هيچ كس نداده است» . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : آن هديه چيست؟ جبرئيل عليه السلام گفت : «شكيبايى و چيزى بهتر از آن ...» . پيامبر خدا فرمود : گفتم : تفسير يقين چيست؟ گفت : «شخصى كه يقين دارد ، براى خدا چنان كار مى كند كه گويى او را مى بيند ؛ زيرا اگر او خدا را نمى بيند ، خدا كه او را مى بيند و به يقين مى داند كه آنچه به او رسيده ، نمى شد كه نرسد و آنچه به او نرسيده ، امكان نداشت كه برسد . همه اينها شاخه هاى توكّل و پلّكان زهدند» .

١٠٧١.الترغيب والترهيب ـ به نقل از ابو فِراس ـ: مردى فرياد بر آورْد كه : اى پيامبر خدا! ايمان چيست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اخلاص» . مرد گفت : پس يقين چيست؟ فرمود : «تصديق (گواهى دادن به درستىِ آنچه خدا نازل كرده)» .

٩ / ٧

نشانه هاى اهل يقين

١٠٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه اهل يقين ، شش چيز است : به حقانيّت خدا يقين پيدا كرده ، از اين رو به او ايمان آورده است ؛ يقين پيدا كرده كه مرگ راست است ، از اين رو از آن در حذر است ؛ يقين پيدا كرده كه رستاخيز ، راست است و از اين رو ، از رسوايى [در آن روز] مى ترسد ؛ يقين پيدا كرده كه بهشت راست است و از اين رو ، مشتاق آن است ؛ يقين پيدا كرده كه دوزخ راست است و از اين رو ، براى نجات از آن مى كوشد ؛ و يقين پيدا كرده كه حساب راست است و از اين رو ، از خود حساب مى كشد .