حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١١
١١٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ چون از ايشان درباره اسمِ اعظم خدا پرسيده شد ـ: هر نامى ، از نام هاى الهى است . پس دلت را از هر چه غير اوست ، تهى ساز و او را با هر نامى كه خواستى ، بخوان ؛ چرا كه در حقيقت ، اين گونه نيست كه خداوند ، نام خاصّى داشته باشد و نام ديگرى را نداشته باشد ؛ بلكه او يكتاى چيره است .
١١٩٨.امام حسين عليه السلام : [پدرم] على عليه السلام فرمود : «يك شب قبل از [جنگ] بدر ، خضر عليه السلام را خواب ديدم و به او گفتم : چيزى به من بياموز كه با آن بر دشمنان ، نصرت داده شوم . گفت : بگو : اى او ، اى آن كه اويى جز او نيست! چون صبح شد ، آن را براى پيامبر خدا باز گفتم . فرمود : اى على! اسم اعظم به تو آموخته شده است . در روز بدر ، پيوسته اين جمله بر زبانم بود» . نيز امير مؤمنان ، «قل هو اللّه أحد» را خواند و چون آن را تمام كرد ، فرمود : «اى او ، اى آن كه اويى جز او نيست ! مرا بيامرز و بر گروه كافران ، پيروزم گردان» . در روز صفّين نيز ، در حالى كه حمله مى كرد ، اين دعا را مى خواند . عمّار بن ياسر به ايشان گفت : اى امير مؤمنان ! اين اشارات چيست؟ فرمود : «اسم اعظم خدا و ستون توحيد است . خدا ، كه معبودى جز او نيست» . سپس آيه : «شهد اللّه أنّه لا إله إلّا هو ؛ خدا ، خود ، گواهى مى دهد كه معبودى جز او نيست» و [آيات] آخر حشر را قرائت كرد . آن گاه پياده شد و چهار ركعت پيش از زوال خواند .