«و در حقيقت، در ميان هر امّتى فرستاده اى برانگيختيم [ تا بگويد: ]خدا را بپرستيد و از طاغوت [ فريبگر ]بپرهيزيد. پس، از ايشان ، كسى است كه خدا [ او را ]هدايت كرده، و از ايشان ، كسى است كه گم راهى بر او سزاوار است. بنا بر اين در زمين بگرديد و ببينيد فرجام تكذيب كنندگان چگونه بوده است» .

«بگو: اين است راه من، كه من و هر كس پيروى ام كرد ، با بينايى به سوى خدا دعوت مى كنيم ؛ و منزّه است خدا، و من از مشركان نيستم» .

«آيا به شتر نمى نگرند كه چگونه آفريده شده؟ و به آسمان كه چگونه برافراشته شده؟ و به كوه ها كه چگونه برپا داشته شده؟ و به زمين كه چگونه گسترده شده است؟ پس تذكّر ده كه تو تنها تذكّردهنده اى . بر آنان تسلّطى ندارى» .

حديث

١٠٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستايش ، خداى را . . . كه به نور خود ، از خلقش در پرده است . . . و در ميان آنان ، پيامبران را بر انگيخت . . . تا بندگان ، آنچه را نمى دانند ، از خدايشان فرا گيرند و پس از انكار ، او را به ربوبيّتش بشناسند و پس از اين سو و آن سو رفتن ، او را به يگانگى بخوانند .

ج ـ اهل بيت

١١٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من و على ، پدران اين امّتيم . هر كس ما را بشناسد ، خداى عز و جل را شناخته است و هر كس ما را نشناسد ، خداى عز و جل را نشناخته است .