«اى انسان! چه چيز تو را درباره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته ؛ همان كس كه تو را آفريد، و [ اندام ] تو را درست كرد، و [ آن گاه ] تو را سامان بخشيد ؟» .

«بگو: آيا اين شماييد كه واقعاً به آن كسى كه زمين را در دو هنگام آفريد، كفر مى ورزيد و براى او همتايانى قرار مى دهيد؟ اين است پروردگار جهانيان» .

«خدا [ همان ] كسى است كه زمين را براى شما قرارگاه ساخت و آسمان را بنايى [ گردانيد ]و شما را صورتگرى كرد و صورت هاى شما را نيكو نمود و از چيزهاى پاكيزه به شما روزى داد. اين است خدا ، پروردگار شما! بلندمرتبه و بزرگ است خدا، پروردگارِ جهانيان. اوست [ همان ]زنده اى كه خدايى جز او نيست. پس او را در حالى كه دين [ خود ] را براى وى بى آلايش گردانيده ايد ، بخوانيد. سپاس [ ها همه ]ويژه خدا پروردگارِ جهانيان است. بگو: من نهى شده ام از اين كه جز خدا ، كسانى را كه [ شما ]مى خوانيد ، پرستش كنم ، [ آن هم ] هنگامى كه از جانب پروردگارم مرا دلايل روشن رسيده باشد، و مأمورم كه فرمانبر پروردگار جهانيان باشم» .

«گفت: آيا در آنچه مى پرستيده ايد ، تأمّل كرده ايد ، شما و پدران پيشين شما؟ قطعاً همه آنها ، جز پروردگار جهانيان ، دشمن من اند. آن كس كه مرا آفريده ، همو راه نمايى ام مى كند، و آن كس كه او به من خوراك مى دهد و سيرابم مى گرداند، و چون بيمار شوم ، او مرا درمان مى بخشد، و آن كس كه مرا مى ميرانَد و سپس زنده ام مى گرداند، و آن كس كه اميد دارم روز پاداش، گناهم را بر من ببخشايد. پروردگارا! به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرما » .

«[ فرعون ]گفت: «اى موسى! پروردگار شما دو تن كيست؟» گفت: «پروردگار ما ، كسى است كه هر چيزى را خلقتى كه درخور اوست ، داده . سپس آن را هدايت فرموده است. گفت: حال نسل هاى گذشته چون است؟ گفت: علم آن، در كتابى نزد پروردگار من است. پروردگارم ، نه خطا مى كند و نه فراموش مى نمايد» .

«اى مردم! پروردگارتان را كه شما را و كسانى را كه پيش از شما بوده اند ، آفريده است، پرستش كنيد؛ باشد كه به تقوا گراييد ؛ همان [ خدايى ] كه زمين را براى شما فرشى [ گسترده ] و آسمان را بنايى [افراشته ] قرار داد و از آسمان ، آبى فرود آورد و بدان ، از ميوه ها رزقى براى شما بيرون آورد . پس براى خدا همتايانى قرار ندهيد، در حالى كه خود مى دانيد» .

«منزّه است پروردگار تو، پروردگار شكوهمند، از آنچه وصف مى كنند!» .