«پروردگارا! ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى خواند كه: «به پروردگار خود ايمان آوريد» . پس ايمان آورديم. پروردگارا! گناهان ما را بيامرز و بدى هاى ما را بزُداى و ما را در زمره نيكان بميران» .

«پس به خدا و فرستگادن او ايمان آوريد ، و اگر ايمان آوريد و پروا كنيد ، براى شما مزدى بزرگ است » .

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! به خدا و پيامبر او و كتابى كه بر پيامبرش فرو فرستاد و كتاب هايى كه قبلاً نازل كرده ، بگرويد . و هر كس به خدا و فرشتگان او و كتاب ها و پيامبرانش و روز بازپسين كفر ورزد، در حقيقت ، دچار گم راهىِ دور و درازى شده است» .

ر . ك : نساء : آيه ٤٧ ، ١٧٠ ـ ١٧١ ؛ مائده : آيه ١١١ ؛ اعراف : آيه ١٥٨ ؛ توبه : آيه ٨٦ ؛ حديد : آيه ٧ ـ ٢٨ .

حديث

٨٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستايش ، خداوندى را كه ... به واسطه نورانيّتش ، از خلق خويش در پرده است ... و خدا در ميان آنان پيامبران را برانگيخت ... تا بندگان ، آنچه را درباره پروردگار خويش نمى دانستند ، بدانند و ربوبيت او را كه منكرش بودند ، بشناسند ، و از كژ راهه [ ى شرك] به درآيند و او را در الوهيتش يگانه بدانند .