١٣٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير»: خدايا! من از تو درخواست مى كنم به نامت ، اى خدا ، اى رحمتگر ، اى مهربان ، اى كريم ! . . . اى آمرزنده خطاها ، اى بخشنده درخواست ها ، اى پذيرنده بازگشت ها ، اى شنونده آواها!

١٣٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب ، براى امّت من ، ماه آمرزشْ خواستن است . در آن ، بسيار آمرزش بخواهيد كه او آمرزگارِ مهربان است .

١٣٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند مى فرمايد : «من ، همنشين كسى هستم كه با من ، همنشين شود ، و فرمانبَر كسى هستم كه از من فرمان بَرد ، و آمرزنده كسى هستم كه از من ، آمرزش بخواهد» .

١٣٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، آمرزنده است ، مگر كسى را كه از خدا بگريزد ، همچون گريختن شتر از مالك خود .

١٣٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، آمرزنده هر گناهى است ، مگر مردى كه مَهر زنى ، يا دستْ مزد مزدبگيرى را به ستم ، نگه دارد ، يا مردى كه [ انسان] آزادى را [به بردگى] بفروشد .

١٣٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد : «هر بنده اى كه به من ، نه به آفريده هايم ، پناه آورَد و آن را از نيّت او بشناسم ، آن گاه آسمان ها با هر كسى كه در آنهاست ، بر او نيرنگ كنند ، از ميان آن براى او گشايش مى نهم ؛ و هر بنده اى كه به جاى من به آفريده اى پناه آورَد و آن را از نيّت او باز شناسم ، راه هاى آسمان ها را بر او مى گُسَلم و هوا را در زير گام هايش سخت مى كنم [ تا نتواند گام از گام بردارد] ؛ و هر بنده اى كه از من فرمان ببَرد ، من عطا كننده به او هستم ، پيش از آن كه بخواهد ، و آمرزنده اوهستم ، پيش از آن كه از من آمرزش بخواهد» .