١٢٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداى متعال ، از يأس بنده از رحمتش و نااميدى او از گذشتش با [وجود ]گستردگىِ سترگ رحمت او ، شگفتى مى نمايد .

١٢٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند فرمود : «اى آدم! . . . رحمتم را پيش از خشمم آفريدم» .

١٢٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند فرمود : «رحمت من ، بر خشمم پيشى گرفته است» .

١٢٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، آن گاه كه آفرينش را به پايان بُرد ، نزد خود ، بر بالاى عرش خود نوشت : «بى گمان ، رحمت من ، بر خشمم پيشى گرفته است» .

١٣٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى رحمت كننده هر رحمت شده!

١٣٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى رحمت كننده بر آن كه از او رحمت بخواهد!

١٣٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى رحم كننده بر كسى كه رحم كننده اى ندارد!

١٣٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال مى فرمايد : «در ديوان (نامه اعمال) بنده ام بنگريد . پس هر كه را ديديد كه از من بهشت خواسته ، به او عطا كردم و هر كه از آتش به من پناه جُسته ، او را پناه دادم» .